บทที่ 201 หวานฉ่ำ

“อ้ะ อื้อ พะ พี่เบ็คขา อ่า โอ้ว์..” แพรงามร้องเสียงหลงเมื่อเขาตอกตรึงเจ้างูใหญ่เข้าใส่เติมเต็มในกายเธอจนจุกและมันรู้สึกดีจึงขยับสะโพกสองมือขยุ้มแผ่นหลังของเขาเพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่แผ่กระจายไปทั่วตัวของเธอและไม่ได้เจ็บเหมือนครั้งแรกมันเสียวมากกว่า

“ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆ..”

“อ่า เนยรัดพี่แน่นมากคนดี ...